άπατρις
Άπατρις,
σ' όλη μου τη ζωή
ν' αλλάζω τόπους
συνομιλώντας
με το θρόισμα του ανέμου.
Ή πάλι, στη σιγή της νύχτας
να μαντεύω
τριξίματα από φώτα μακρινά.
Ρυτίδες αυλακώνουν
της εφηβείας μου
τα ωραία λιβάδια.
Ή μήπως τ' άγρια δάση;
Πάει καιρός
που η μνήμη ξεστρατίζει.
Στο χώμα,
η ελπίδα μου να βρω
τις μυρωδιές του κόσμου
που εντός μου
δυσβάσταχτη ομορφιά.
Να μοιραστώ,
να μοιραστώ.Έλα
γιατί τελειώνει ο χρόνος
που δανεικό τον έχουμε.
Δείξε μου
τη δική μου γη
τον σπόρο να φυτέψω
μια αγκαλιά να τον δεχτεί,
το δέντρο μου ν' ανθίσει
να ναι τα μήλα του πουλιά
και τ' άνθη του τραγούδια.
Άπατρις,
σ' όλη μου τη ζωή
ν' αλλάζω τόπους
συνομιλώντας
με το θρόισμα του ανέμου.
Ή πάλι, στη σιγή της νύχτας
να μαντεύω
τριξίματα από φώτα μακρινά.
Ρυτίδες αυλακώνουν
της εφηβείας μου
τα ωραία λιβάδια.
Ή μήπως τ' άγρια δάση;
Πάει καιρός
που η μνήμη ξεστρατίζει.
Στο χώμα,
η ελπίδα μου να βρω
τις μυρωδιές του κόσμου
που εντός μου
δυσβάσταχτη ομορφιά.
Να μοιραστώ,
να μοιραστώ.Έλα
γιατί τελειώνει ο χρόνος
που δανεικό τον έχουμε.
Δείξε μου
τη δική μου γη
τον σπόρο να φυτέψω
μια αγκαλιά να τον δεχτεί,
το δέντρο μου ν' ανθίσει
να ναι τα μήλα του πουλιά
και τ' άνθη του τραγούδια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου