ΠΩΣ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΦΩΣ;
ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ;

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραγούδισμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραγούδισμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 12 Μαρτίου 2013

ΓΕΝΕΘΛΙΑ

Στης θάλασσας το ιερό
γεννήθηκα πριν χρόνια
όταν μιλούσαν με Θεό
της Άνοιξης τ' αηδόνια.

Μέσα σε διάφανα νερά
αλίρρυτος πλανιόμουν
κι ονειρευόμουνα φιλιά
στα ξέφωτα του κόσμου.

Μ΄αρμύρα αρμάτωσα ψυχή
να πολεμώ το χρόνο
κι η θάλασσα μου γύρεψε
δάκρυ να την πληρώνω.

Μεγάλωνα και μάθαινα
στη γλώσσα των κυμάτων
πώς λέγεται ο έρωτας
κι η ρίζα των πραγμάτων.

Κι όταν πια ναυάγησα
σε φθόγγο ερημονήσι
μου έταξε η ομορφιά
να μη με λησμονήσει.





Τρίτη 5 Μαρτίου 2013

ΠΟΛΗ

Στην Ιεριχώ οι σάλπιγγες ηχούνε κάθε βράδυ
κι ακούγονται μέχρις εδώ, σαν πέφτει το σκοτάδι
στην πόλη που ηδονικά ανοιγοκλεί τα μάτια
κι δυο λογιών ταξιδευτές, πουλάνε την πραμάτεια.

Μα κάθε που πρωί ξυπνά, ακούραστη πώς μοιάζει
ν' αρχίζει πάντα απ' την αρχή που άσκοπη φαντάζει
το παραμύθι να πουλά μαζί με τ' άλλα χρεία
τρεχάτε να αδράξετε πιστοί την ευκαιρία.

Αυτό το ξαναβάπτισμα, του πρωινού ο μύθος
πόσο πολύ το λαχταρά του βουητού το πλήθος
φωνάζει κι αντιστέκεται μ' ανίατη μανία
σ' αυτό που θα παραδοθεί, στου σκοταδιού τη βία.

Σάββατο 2 Μαρτίου 2013

ΤΗΣ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ

Πουλί της λιμνοθάλασσας
γιατί σαι λυπημένο;
Γιατί ναι το νερό θολό
είσαι βαλαντωμένο;

Δεντρί της λιμνοθάλασσας
γιατί ήλιο δε κοιτάζεις
και γέρνεις τα κλωνάρια σου 
κι αλμύρα δοκιμάζεις;

Βάρκα της λιμνοθάλασσας
πίκρα που χεις μαζέψει
με κύματα περήφανα
που δεν θα ταξιδέψεις.

Κι εσύ μαυροκαρδούλα μου
όλο γιατί στενάζεις;
Βαλτότοπος σαι θάλασσα
και τ' όνειρο βουλιάζεις.

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013

Ταξίδι

Όταν ταξίδι ξημερώνει
στης θύμησης τη νιότη
ένα ασυννέφιαστο πρωί
η πρόθεση αρκεί
να βυθιστείς στην πρώτη
μοίρα που σε κυκλώνει.

Στο ασκηταριό της μνήμης σου
τώρα μονάζουν ίριδες
και όσο κι αν ξεμάκρυνες
πάλι εκεί θα γύριζες.

Στης εφηβείας τα δάση
που της ζωής η πυρκαγιά
γύμνωσε τις κορφές
υπάρχουνε σπηλιές
και μονοπάτια που σε παν
σε δρόμους που χεις χάσει.

Στο ασκηταριό της μνήμης σου
τώρα μονάζουν ίριδες
και όσο κι αν ξεμάκρυνες
πάλι εκεί θα γύριζες.

Για να μουδιάσει ο χρόνος
ψάχνεις Κενταύρεια φυτά
εκεί που έπαιζες παιδί
πώς πρωτανθίζει το κορμί
να μαγευτείς ξανά 
και πώς γεννιέται ο πόνος.